عصر خودروهای بنزینی با ظهور باتریها و خودروهای برقی به پایان میرسد – و همچنین عصر پمپ بنزینها و آلودگیهایی که آنها برای جوامع ایجاد میکنند، به پایان میرسد.
پمپ بنزین ها به دلیل ماهیت خود مخاطرات زیست محیطی هستند. از 450000 مکان خطرناک تنها در ایالات متحده، نیمی از آنها آلوده به نفت هستند که بیشتر آن از مخازن زیرزمینی نشتی از پمپ بنزینهای سابق میآید که خطر نشت و انفجار را ایجاد میکند.
این خطرات به نشت مخزن یا پس از عدم استفاده از پمپ بنزین محدود نمی شود. در حین کار، پمپ بنزینها خطرات جدی برای سلامتی افراد در خانهها، مشاغل و مدارس اطراف ایجاد میکنند. پمپ بنزین ها سطوح خطرناکی از مواد سرطان زای شناخته شده بنزن و اوزون را منتشر می کنند که باعث مشکلات تنفسی جدی می شود.
نگرانیهای مربوط به تغییرات اقلیمی باعث شده است که دولتهای کالیفرنیا، کانادا و اتحادیه اروپا خواستار پایان فروش خودروهای بنزینی تا سال 2035 شوند، در حالی که سایر مکانها از این هم فراتر میروند و ممنوعیتهای فروش را از اوایل سال 2030 یا تا اواخر سال 2025 اجرا میکنند. مزدا و ولوو از این روند پیروی می کنند و تاریخ هایی را برای زمان فروش آخرین خودروهای بنزینی خود تعیین می کنند این موضوع در صورتی اتفاق می افتد که در ایران هیچ زیر ساختی برای گسترش واردات خودر های تمام برقی یا هیبریدی صورت نگرفته هیچ تلاشی برای حذف خودروهای پر مصرف و آلاینده انجام نمی شود و نتیجه این اقدامات در هوای آلوده تهران و شهر های دیگر به وضوح دیده می شود .
در سال 2021، پتالوما، کالیفرنیا اولین شهر در جهان بود که پمپ بنزین های جدید را ممنوع کرد. از آن زمان، حداقل چهار شهر دیگر به طور دائم پمپ بنزین های جدید را ممنوع کرده اند، و حداقل شش شهر دیگر (از جمله لس آنجلس، شهر اتومبیل ها) در حال توسعه سیاست های متناسب با آن هستند.
مطالبات جدید
تا سال 2030، ممکن است 26 میلیون خودروی الکتریکی در ایالات متحده وجود داشته باشد، که به این معنی است که بیش از 10 برابر تعداد شارژرهای خودروهای برقی امروزی مورد نیاز خواهد بود.
در برزیل، طبق داده های انجمن خودروهای الکتریکی برزیل (ABVE)، تعداد مدل های الکتریکی فروخته شده از سال 2020 تا 2021 255 درصد افزایش یافته است. همان سال.
استارباکس، با 15000 مکان در سراسر کشور، فکر می کند که می تواند به پر کردن بخشی از شکاف کمک کند.
در آزمایشی که امسال راه اندازی شد، این شرکت با Volvo و Chargepoint همکاری می کند تا شارژرهای EV را در پارکینگ های خود در طول مسیر 1350 مایلی از دنور تا سیاتل نصب کنند که هر 100 مایل یا بیشتر توقف دارد.
با توجه به اینکه زمان شارژ یک وسیله نقلیه الکتریکی بسیار کندتر از پر کردن باک بنزین است، نوشیدن قهوه هنگام شارژ خودرو ایده جالبی است.
آیا این راه حل نوع جدیدی از رفتار شهری را ایجاد می کند که در آن مردم در کافه ها توقف می کنند تا ماشین های خود را پر کنند و تغییر ساختاری در معماری تجاری شهری ایجاد کنند؟
در همان زمان که کافی شاپ های شهری برای ایجاد مناطق عرضه سازگار می شوند، زمینی که امروزه پمپ بنزین ها در آن کار می کنند به چه چیزی منتهی می شود؟ با توجه به اینکه بیشتر اوقات در گوشه های پر تحرک شهرها قرار دارند.
آیا آنها هدف گمانه زنی املاک و مستغلات خواهند بود؟ یا ممکن است این مراکز عرضه خودروهای برقی در مکانهایی که امروزه جایگاههای خدمات وجود دارد، تطبیق داده شوند؟
ایستگاه های شارژ
پارکلند، یک شرکت کانادایی که دارای 3000 ایستگاه خدمات در 25 کشور است، حامی یک مسابقه بین المللی بود که هدف آن ایجاد ایستگاه خدمات برق در آینده است.
جیمز سیلوستر، معمار از ادینبورگ، اسکاتلند، که مسئول طراحی برنده است، مدل جدیدی را پیشنهاد میکند که به شدت با آنچه امروز داریم متفاوت است – مدلی که تجربه مشتری را در اولویت قرار میدهد. طراحی او یک ساختار خطی طولانی با پایانه های شارژ در سراسر محیط آن را پیشنهاد می کند. در مرکز شهر، فروشگاهها و سایر خدمات رفاهی و همچنین فضاهای غیرتجاری برای استراحت و استراحت رانندگان وجود دارد.
