بازیگوشی مفهومی است که اغلب به کودکان نسبت داده می شود و به سختی با زندگی بزرگسالان مرتبط است. در معماری، پروژه های اختصاص داده شده به دوران کودکی ترکیبی از اشیا، رنگ ها و راه حل ها را برای تشویق تخیل و شکستن سختی فضاها پیشنهاد می کنند. در مقابل، بیشتر پروژههای مرسوم به منظم بودن محدود میشوند و بر متانت زندگی بزرگسالان تأثیر میگذارند. با این حال، برخی پروژه ها به ما نشان می دهند که این تقسیم بندی بین فضای کودکان و بزرگسالان یک ایده قدیمی است. علاوه بر این، معکوس کردن این منطق، امکان های متعددی را برای معماری به ارمغان می آورد، راه حل های جذابی را برای کودکان در هم می آمیزد و فضاهای بزرگسالی را پیشنهاد می کند که متانت و تخیل، پذیرش و بی احترامی را برمی انگیزد.
