باغ خشک ( Dry Garden ) و نکات مهم در اجرای باغ خشک
مراقبت از یک گیاه همیشه آسان نیست. گونه هایی وجود دارند که باید روزانه آبیاری شوند، در حالی که سایر گونه ها می توانند برای مدت طولانی تری بدون تماس با آب ادامه دهند. با تحقیق بیشتر، میتوان محوطهسازی را طراحی کرد که به طور قابل توجهی تعمیر و نگهداری آن – از جمله میزان هرس و آبیاری را کاهش میدهد و زندگی سبز را بدون سردردهای عمده آسانتر میکند: یک باغ خشک.
باغ خشک باغی است که در آن گیاهانی که به ندرت نیاز به آبیاری دارند و با آب و هوای خشکتر سازگار هستند انتخاب میشوند. نمونه هایی از گونه های احتمالی عبارتند از آگاو، کاکتوس و ساکولنت، اما امکان آوردن گل و درخت نیز وجود دارد، به شرطی که ریشه عمیق داشته باشند و بهتر بتوانند با این نوع محوطه سازی که آب کمتری دریافت می کنند، سازگار شوند.
شایان ذکر است قبل از برنامه ریزی باغ خشک، آگاهی از شرایط زیست اقلیمی محل نصب آن حائز اهمیت است: میزان نور خورشید و نور طبیعی، میزان بارندگی و میانگین دمای سال را ارزیابی کنید. با این اطلاعات، می توان با یک متخصص صحبت کرد تا متوجه شد کدام گیاهان به بهترین وجه با فضا سازگار می شوند.
اگر در منطقه ای زندگی می کنید که خشکسالی های طولانی را پشت سر می گذارد، مانند مناطق خشک، همیشه بهتر دارد گیاهان محلی را انتخاب کنید که محیط امن تری داشته باشند و همچنین به جانوران محلی بهتر خدمت کنند. با انجام این کار، روشی پایدارتر برای تغییر منظره ایجاد خواهید کرد که به نام منظره سازی طبیعی نیز شناخته می شود.
